Nie parytetom. Czas na Młodych!

Ironiczna koncepcja parytetu dla młodych ludzi w polityce, choć znajdująca uzasadnienie w petryfikacji pokolenia "okrągłostołowców", powstała jako protest młodego pokolenia wobec parytetu dla kobiet.

Środowiska popierające parytet dla kobiet ukształtowały prężne struktury, utworzyły silne organizacje, zdobyły medialny rozgłos i poklask. Druga strona milczy, bądź to odsuwając temat od siebie bądź lawirując między sympatykami parytetu, a jego przeciwnikami. Jedni się zbroją, walcząc o układ fifti-fifti, drudzy mimo, iż są przeciwnikami parytetu, wolą zachować polityczną poprawność. Ta sytuacja zmusza do wyjścia poza ustaloną konwencję, konwencję, w której nie mogą odnaleźć się zwykli obywatele z klarowną, zdecydowaną opinią negującą jakiekolwiek parytety dla kogokolwiek. Stąd pomysł zjednoczenia przeciwników wyżej zasygnalizowanego hasła pod absurdalną egidą parytetu dla młodych w polityce, parytetu dla grupy społecznej nie mniej przecież dyskryminowanej niż kobiety, bo mającej tak mały wpływ na życie publiczne.

Sprzeciwiamy się sztucznie kreowanemu prawu, sprzeciwiamy się ingerencji w wolny wybór przy urnie wyborczej, sprzeciwiamy się niezrozumieniu istoty demokracji, sprzeciwiamy się mechanicznym metodom walki o równouprawnienie. Proponujemy edukację zamiast ograniczeń, edukację uświadamiającą o stosunkach partnerskich między kobietą a mężczyzną, edukację wspierającą równość płci.

Jakie cele chcemy osiągnąć poprzez akcję: "Parytet dla młodych"?

--> większy udział młodych ludzi w debacie publicznej;
--> zachęcenie młodzieży do aktywności społecznej;
--> kształtowanie postaw obywatelskich;
--> krytyka tzw. parytetu dla kobiet.